Het oude centrum van Rovinj ligt op een klein schiereiland dat ooit een echt eiland was — pas in 1763 werd het met het vasteland verbonden. In twintig minuten loop je van de ene kant naar de andere, maar je wil er langer over doen. De lol zit hem juist in het verdwalen door die smalle straatjes, het toevallig belanden op piepkleine pleintjes en het ontdekken van uitzichten waarvan je het bestaan niet wist.
Beginpunt: de haven
Start op de grote havenpromenade (Obala Pina Budicina). Dit is het plaatje dat je op elke ansichtkaart ziet — kleurige huizen langs het water, dobberende vissersboten en daarboven de kerk van Sv. Eufemija die overal bovenuit steekt. De ochtendmarkt vind je op het pleintje net achter de kade — kom vroeg voor de beste groente en fruit, kaas en olijfolie van lokale makelij.
De Balbi-poort
De hoofdingang van de oude stad. Gebouwd in 1680 op de plek van de oude stadspoort. Bovenop staat een Venetiaanse leeuw (kijk omhoog) en aan de binnenzijde zie je een Turks hoofd — een vaak terugkerend Venetiaans overwinningssymbool. Loop eronderdoor en je bent in het échte oude centrum.
De Grisia
De hoofdstraat die omhoog kronkelt richting de kerk. In augustus verandert hij tijdens het Grisia kunstfestival in een openluchtgalerij — een van de oudste tradities van Rovinj. De rest van het jaar vind je er ateliers en kleine kunstwinkels. Hij loopt flink omhoog, dus je kuiten voelen het wel.
De kerk van Sv. Eufemija
Het icoon van de stad. Het hoogste gebouw van Istrië, met een klokkentoren van 61 meter die naar het voorbeeld van de San Marco in Venetië is gebouwd. Klim naar boven (het is best een avontuur — de trap is oud en smal) voor het mooiste panorama van Rovinj. Bij helder weer zie je zelfs de Italiaanse kust. De kerk zelf is barok, uit de 18e eeuw, en bewaart de sarcofaag van de heilige Eufemia.
Tip: kom bij zonsondergang. Het uitzicht vanaf het kerkplein over de archipel is ongeëvenaard.
Achter de kerk — de rustige kant
De meeste toeristen draaien bij de kerk om en gaan dezelfde weg terug naar beneden. Niet doen. Loop door, naar de andere kant van het schiereiland, en laat je gaan. Sla willekeurig een steegje in — de straatjes zijn ongelooflijk smal, soms amper schouderbreed, en achter elke hoek zit wel een pittoresk hoekje, een mooie gevel of een detail dat je vanaf de hoofdstraten nooit ziet. Let op de piepkleine doorgangen tussen de huizen (de "portici" heten ze) die de zee als een lijstje omkaderen.
De promenade langs de zee
Wandel langs het water aan de zuidkant van het schiereiland. Rotsige plekjes waar de locals zwemmen, kleine balkonnetjes die boven zee hangen, en uitzicht op het eilandje Sv. Katarina. Dit pad sluit aan op het bospark dat naar het zuiden loopt, richting de stranden.
Vladimira Švalbe
Een steil straatje dat omhoog klimt richting de kerk. Het laat goed zien hoe dit eilandstadje in elkaar steekt — huizen tegen elkaar aan geplakt, straatjes alleen zo breed als strikt nodig was. Rovinj was tot 1763 een eiland, dus ruimte was schaars: je bouwde omhoog in plaats van opzij. De moeite waard om doorheen te lopen, al is het maar om de schaal te voelen, en omdat je bij bijna elke stap een ander tafereel voor je neus hebt.
Het Batana-bootmuseum
Een klein museum gewijd aan de batana, de traditionele platbodem-vissersboot van Rovinj. Een leuk kijkje in het vissersverleden van de stad. Het museum organiseert ook avondlijke "batana-avonden" op de kade, met live volksmuziek en traditionele gerechten.
Het uitzicht vanuit park Škaraba
Ten zuiden van het oude centrum, net voorbij de jachthaven. Een klein parkje op de rotsen, met dat klassieke uitzicht terug op de skyline van de oude stad. Hier komen de locals 's avonds zwemmen en kijken hoe de zon achter het stadje wegzakt. Neem een biertje mee.
Tips voor je wandeling door het oude centrum
- Trek lekkere schoenen aan. Overal kasseien. Slippers en hakken zijn geen goed idee.
- Ga vroeg of laat op pad. 's Ochtends voor de drukte zijn de straatjes magisch, en tijdens het gouden uurtje voor zonsondergang ook.
- Verdwaal met opzet. Stop je telefoon weg en dwaal gewoon rond. Bij elke hoek kom je iets tegen — een piepklein binnenplaatsje, een kat die in een deuropening ligt te slapen, een uitzicht dat je niet zag aankomen.
- Kijk omhoog. Het mooiste zit boven ooghoogte — bewerkte steen, Venetiaanse ramen, balkons vol bloemen.
- De zuidkant (achter de kerk) is het meest authentieke stukje. De meeste toeristen komen er nooit.
