Loop vanaf Rovinj zo'n 20 minuten langs de kust naar het zuiden en de stad verdwijnt achter een tunnel van parasoldennen. Je bent aangekomen bij Punta Corrente — ook bekend als Zlatni rt, de Gouden Kaap — een bospark van 52 hectare dat zich uitstrekt tussen de baaien van Lone en Škaraba en doorloopt tot de kapen Montauro en Punta Corrente. Er is ongeveer 5 km kustlijn, 12,5 hectare strand en 800 meter oude droge steenmuur aan de landzijde. Dichterbij een echt dagje natuur kom je vanuit Rovinj niet, en het is gratis.

Hoe kom je er

Vanuit de oude stad loop je langs de boulevard naar het zuiden, voorbij de jachthaven en Hotel Lone. Het park begint net na de baai van Lone en loopt zo'n 2 km langs de kust door. Vanaf Trg Maršala Tita ben je er in ongeveer 20 minuten, en het pad is de hele weg vlak.

Kom je met de auto, dan kun je parkeren bij Škaraba of bij de baai van Lone aan de noordkant van het park — in juli en augustus zitten die rond het middaguur vol. Bekijk onze gids over rondreizen in Rovinj voor de volledige kaart.

Een stukje geschiedenis

Het park zoals je het vandaag ziet, is het werk van één man. In 1890 kocht een in Triëst geboren industrieel van Duitse afkomst, Georg Hütterott (1852–1910) — later bestuurslid van de Stabilimento Tecnico-scheepswerven in Triëst — vier kleine eilandjes voor de kust, en in de jaren daarna ook het stuk land dat later het park zou worden. Stukje bij beetje maakte hij er iets van tussen een Engels landgoed en een botanische tuin in — met exotische soorten die hij van zijn reizen meebracht: Himalayaceders, douglassparren, cipressen, ginkgo biloba en zeldzame bomen uit Mexico, Amerika en Japan, door zeelui meegenomen. De rij Himalayaceders (Cedrus deodara) die als een zespuntige ster staat opgesteld bij de weide van Punta Corrente, is er nog steeds.

Hütterott had grotere plannen. In 1908 gaf hij in eigen beheer een boekje uit met de titel "Climate Health Resort Cap Aureo near Rovinj – Istria", waarin hij hotels, villa's en badresorts schetste langs Lone, Škaraba en de kapen. De timing leek perfect: de spoorlijn Wenen–Pula had in 1876 zuidelijk Istrië bereikt met een aftakking naar Rovinj, en in 1888 was net ten noorden van de stad een klimaatkuuroord aan zee geopend. Maar hij overleed in 1910, voordat er iets van gebouwd was.

Twee wereldoorlogen en veel politiek gedoe later bleef alleen het park zelf over. In 1948 werd het beschermd als natuurmonument ("omdat het schoonheid vertegenwoordigt en een sieraad is van deze streek"), en in 1961 kreeg het de status van bospark. Die status is sindsdien niet veranderd. Een klein wachtershuisje en de oude stallen — nu verbouwd tot café — zijn de enige bouwkundige resten uit Hütterotts tijd die nog op het schiereiland staan.

De beste zwemplekken

De kust bestaat hier uit vlakke kalksteenplaten en kleine rotsbaaitjes, geen zand. Je gaat het water in via laddertjes of door over de rotsen te klauteren. Het water is zo helder dat je je voeten op 3 meter diepte nog ziet.

• Baai van Lone — de eerste zwemplek als je vanuit de stad komt lopen. Kiezelstrand, iets drukker door Hotel Lone, prima voor een snelle duik.
• Škaraba — net voorbij Lone. Rotsplateaus, meteen diep water, schaduw van de dennen erboven. Favoriet bij de lokale bevolking voor een ochtendzwem.
• Kaap Montauro ("Cap Aureo") — het middenstuk. Tientallen kleine baaitjes; loop door tot je een lege vindt. Hier zouden wij heen gaan op een hete zondag in augustus.
• Punta Corrente — de zuidpunt, voorbij het zespuntige cederbosje. Rustiger dan Montauro, mooier voor zonsondergang.

Langs de kust zitten een paar strandtentjes waar je wat kunt drinken, en bij de ingang van het park is een café. Toch handig om zelf water en wat te eten mee te nemen.

Lopen, fietsen, of allebei

Het hoofdpad langs de kust is breed, vlak en schaduwrijk — ideaal voor een rustig fietsritje. Je doet het hele park in minder dan een uur rond. Binnendoor lopen paadjes tussen de dennen als je schaduw of rust zoekt; sommige leiden naar kleine weitjes waar gezinnen picknicken.

Aan Obala Palih Boraca bij de haven zitten fietsverhuurders die hybridefietsen en e-bikes verhuren per uur of per dag. Vanaf de zuidkant van het park kun je langs de kust doorfietsen naar Cuvi en Villas Rubin, of verder naar de Limfjord (zo'n 15 km enkele reis).

Wat er verder nog is

De landzijde van Kaap Montauro is één lange lijn uitgehouwen rots — honderden meters bleke verticale wanden, eeuwenlang uitgegraven om Venetië en de steden aan de overkant van de lagune te bouwen. Tegenwoordig zijn ze in trek bij klimmers — je ziet de bouten in de rots zitten en soms hangt er een touwteam. Verrassend sfeervol voor foto's trouwens.

Andere dingen om op te letten:

• De zespuntige ster van Himalayaceders op de weide voor Punta Corrente — het handelsmerk van Hütterott.
• Picknicktafels en bankjes verspreid over de weitjes (wie het eerst komt, wie het eerst maalt).
• Eén fitnessplek in de buitenlucht en een speeltuin voor kinderen langs het park.
• Wildlife — in het bos leven reeën, hazen en fazanten; in de beginperiode van het park werden er al drinkplekken voor ze aangelegd.

Wat er groeit

Zlatni rt is half natuurlijk bos, half 19e-eeuws plantkundig experiment. De ruggengraat is inheems: steeneik (Quercus ilex) — de groenblijvende eik die het park in augustus die diepe koele schaduw geeft — en pluimes. Daaronder groeit wat je aan deze kust verwacht: donzige eik, aardbeiboom, laurier, mirte, mastiekboom en gewone buxus.

Ben je er eind herfst — oktober tot december — kijk dan naar de aardbeiboom, die tegelijk in bloei en in vrucht staat — een klein ding, maar het is de enige plant die wakker is terwijl de rest van het bos slaapt.

Het aangeplante deel leest als een reiskaart van Hütterott. Vier soorten dennen staan langs de hoofdpaden — aleppoden, calabrische den, zeeden en parasolden — die laatste (Pinus pinea) zorgt voor de karakteristieke lanen met parapluvormige kronen. Daarnaast staan de uitheemse cipressen (Cupressus sempervirens), douglassparren en de ginkgo biloba, vaak een levend fossiel genoemd. De zespuntige ster van Himalayaceders (Cedrus deodara) staat op de weide voor de punt van Punta Corrente.

Ongeveer 20.000 m² van het park is verharde wandelpromenade en nog eens 5.000 m² is zachter bospad — dus genoeg schaduw of je nu fietst, hardloopt of rustig wandelt.

Wanneer gaan

• Juni en september zijn perfect — water is warm, paden zijn rustig, licht blijft lang hangen.
• Juli–augustus is stampvol — het grootste deel van het strandverkeer van Rovinj gaat deze kant op, via Punta Corrente en verder naar Cuvi, Villas Rubin, Polari en Vestar. De locals komen om 7 uur 's ochtends of na 18 uur.
• Buiten het seizoen (oktober–mei) is het park open en prachtig, neem alleen een trui mee. Wij fietsen hier het hele jaar door.
• Zonsopkomst en zonsondergang doen andere kanten van het schiereiland aan — zonsopkomst boven Montauro, zonsondergang vanaf de punt van Punta Corrente.

Tip van een local

Sla de eerste twee baaien na de baai van Lone over — daar is het het drukst omdat mensen stoppen bij het eerste water dat ze zien. Loop nog 10 minuten door de dennen en de drukte zakt met zo'n 80%. De mooiste baaitjes hebben geen bordje.

Praktische tips

• Toegang: gratis, het hele jaar door 24/7 open.
• Na zonsondergang: er is geen verlichting in het park — zodra de zon weg is, worden de bospaden snel pikdonker. Neem een hoofdlamp of je telefoonlampje mee, en onthoud de route waarlangs je bent binnengekomen. Mensen blijven vaak hangen op de rotsen om de zon te zien ondergaan en merken dan pas dat het pad terug door de dennen aardedonker is. Probeer geen nieuwe sluiproutes in het schemer.
• Voorzieningen: openbare toiletten bij de ingang van Škaraba; de strandtent op de kaap tegenover Sveta Andrija heeft ook een fatsoenlijk toilet. De andere strandtentjes in het park (minimaal vier langs de kust) werken met chemische toiletten. De strandtent van Hotel Lone en een café bij de ingang maken het rijtje compleet.
• Honden: aangelijnd welkom in het hele park. Er zijn verschillende hondenstranden langs de kust — let op de bordjes.
• Schoenen: waterschoenen zijn handig bij de rotsachtige toegangen. Sneakers voor de paden.
• Tijd: reken minimaal 2 tot 3 uur; een hele dag als je gaat fietsen + zwemmen + picknicken.

Heb je maar één ochtend in Rovinj en hou je meer van natuur dan van monumenten, dan is dit waar wij je heen zouden sturen. Combineer het met een zwempartij, een koffie bij de ingang van het park en een wandeling terug door de oude stad tijdens het gouden uur — dat is een mooie dag.

Meer zwemplekken? Bekijk onze gids van een local over de mooiste stranden van Rovinj en het volledige strandoverzicht.